Στην πολιτική χρειάζεσαι φίλους, αλλά
πάνω από όλα χρειάζεσαι έναν εχθρό», έλεγε ο παλιός καναδός συντηρητικός
πολιτικός, Μάρτιν Μπράιαν Μαλρόνεϊ. Ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε
κάλλιστα να αποτελέσει παράδειγμα της διαχρονικής ισχύος του απλού
αυτού αξιώματος. Ειδικά όταν στο κοινωνικό πεδίο «ξεμένεις» από φίλους και
μετράς άφθονους οργισμένους και κινητοποιούμενους, στις τάξεις
όσων είχαν εναποθέσει σε εσένα προσδοκίες,
τότε επείγει η κατάδειξη ενός μεγάλου εχθρού. Από άλλο, όμως, φάσμα.
Ποιος είναι αυτός ο αναγκαίος εχθρός; Μα φυσικά η διαπλοκή και η «μιντιοκρατία.
Κάπως έτσι το «ταξικό πρόσημο»
και τα ψήγματα «αριστερής πολιτικής», πικροί ευφημισμοί που συνοδεύουν
την τραγωδία της ...
